Γιατί η λειτουργία στις εγκαταστάσεις σας έχει σημασία για τα δεδομένα κατασχεμένων συσκευών

Υπάρχει μια εκδοχή του επιχειρήματος του νέφους που αντιμετωπίζει την εγκατάσταση στις εγκαταστάσεις σας ως νοσταλγία. Η σύγχρονη υποδομή είναι ασφαλέστερη από ό,τι μπορούν να διαχειριστούν μόνοι τους οι περισσότεροι οργανισμοί, λέει ο συλλογισμός, και ένα εργαστήριο που επιμένει στους δικούς του διακομιστές προστατεύει ένα συναίσθημα και όχι τα δεδομένα.

Στους περισσότερους κλάδους αυτό το επιχείρημα είναι σε μεγάλο βαθμό σωστό. Σε αυτόν χάνει το τι είναι τα δεδομένα.

Τι υπάρχει πράγματι στη συσκευή

Ένα κατασχεμένο τηλέφωνο δεν περιέχει τα δεδομένα ενός υπόπτου. Περιέχει την ιδιωτική ζωή όσων επικοινώνησαν ποτέ με αυτό το πρόσωπο: τα μηνύματά τους, τις φωτογραφίες τους, τις τοποθεσίες τους, τα ιατρικά τους ραντεβού, τις σχέσεις τους. Οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους δεν είναι ύποπτοι για τίποτα και δεν θα μάθουν ποτέ ότι οι συνομιλίες τους εξετάστηκαν.

Ένα εργαστήριο κρατά αυτό το υλικό υπό μια νομική εξουσιοδότηση που δόθηκε για μία υπόθεση και έναν σκοπό. Όλα όσα αφορούν τον χειρισμό του απορρέουν από αυτό: ποιος μπορεί να το δει, για πόσο κρατιέται, τι του συμβαίνει μετά. Η αντιγραφή του σε υποδομή που η υπηρεσία δεν ελέγχει δεν είναι τεχνική απόφαση. Είναι απόφαση για το εύρος μιας εξουσιοδότησης, και σε αρκετές ευρωπαϊκές δικαιοδοσίες απλώς δεν είναι διαθέσιμη.

Τρεις περιορισμοί, και μόνο ένας από αυτούς είναι τεχνικός

Νομικό. Η εξουσιοδότηση με την οποία κατασχέθηκαν τα τεκμήρια σπάνια προβλέπει μεταφορά σε εμπορικό τρίτο. Όπου επιτρέπεται καν επεξεργασία από τρίτο, απαιτεί συνήθως συγκεκριμένη νομική βάση, σύμβαση με καθορισμένους όρους, και μια εκτίμηση. Ορισμένες υπηρεσίες θα κάνουν αυτή την εργασία. Πολλές θα συμπεράνουν ότι δεν αξίζει για ένα εργαλείο, και κάνουν ορθολογική κρίση.

Δικαιοδοτικό. Μια ευρωπαϊκή δημόσια αρχή που αξιολογεί μια υπηρεσία νέφους πρέπει να εξετάσει αν ένα αλλοδαπό νομικό μέσο θα μπορούσε να επιβάλει την αποκάλυψη δεδομένων που κατέχει ο πάροχος, ανεξάρτητα από το πού βρίσκονται οι διακομιστές. Αυτό έχει συζητηθεί εκτενώς και δεν έχει διευθετηθεί με τρόπο που να ικανοποιεί όλους. Για μια αρχή που χειρίζεται ποινικά τεκμήρια, ένα εκκρεμές ερώτημα αυτού του είδους αντιμετωπίζεται συνήθως ως όχι.

Επιχειρησιακό. Ένας σημαντικός αριθμός εγκληματολογικών εργαστηρίων εργάζεται σε απομονωμένα δίκτυα. Όχι ως προτίμηση πολιτικής αλλά ως αρχιτεκτονική: το δίκτυο εξέτασης δεν έχει διαδρομή προς το διαδίκτυο, γιατί αυτός είναι ο απλούστερος τρόπος να διασφαλιστούν ταυτόχρονα αρκετές άλλες ιδιότητες. Λογισμικό που απαιτεί σύνδεση, συμπεριλαμβανομένης της αδειοδότησης, δεν μπορεί να εγκατασταθεί εκεί καθόλου.

Σε αυτό το τελευταίο σημείο αξίζει να σταθεί κανείς, γιατί είναι εκείνο που οι προμηθευτές ανακαλύπτουν τις περισσότερες φορές αργά. Ένας έλεγχος άδειας που δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τον διακομιστή του προμηθευτή είναι μικρή λεπτομέρεια υλοποίησης στις περισσότερες αγορές. Εδώ καθιστά το προϊόν άχρηστο, και εμφανίζεται συνήθως κατά την εγκατάσταση και όχι κατά την προμήθεια.

Τι πρέπει να σημαίνει η λειτουργία στις εγκαταστάσεις σας για να αξίζει κάτι

Ο όρος έχει αποδυναμωθεί. Ένα προϊόν που περιγράφεται ως λειτουργικό στις εγκαταστάσεις σας και απαιτεί εξερχόμενη σύνδεση για έλεγχο ταυτότητας, συμπερασμό μοντέλου, τηλεμετρία ή ενημερώσεις είναι προϊόν νέφους με τοπικό συστατικό.

Οι ιδιότητες που αξίζει να ελεγχθούν είναι συγκεκριμένες:

• Λειτουργεί χωρίς σύνδεση στο διαδίκτυο, επ’ αόριστον, και μετά από επανεκκίνηση;
• Υπάρχει καθόλου εξερχόμενη σύνδεση, συμπεριλαμβανομένης της αδειοδότησης και των αναφορών κατάρρευσης, και το λογισμικό συνεχίζει να λειτουργεί όταν αυτή είναι αποκλεισμένη;
• Πού γίνεται ο συμπερασμός της τεχνητής νοημοσύνης, και, αν είναι τοπικός, τα βάρη του μοντέλου είναι παρόντα στο πακέτο εγκατάστασης ή κατεβαίνουν;
• Μπορεί ο προμηθευτής να φτάσει την εγκατάσταση για υποστήριξη, και, αν ναι, από ποια διαδρομή;
• Τι συμβαίνει στην ανανέωση αν το δίκτυο δεν συνδέθηκε ποτέ;

Καθεμία από αυτές έχει απάντηση ναι ή όχι που μπορεί να επαληθευτεί κατά τη διάρκεια μιας επίδειξης. Η πιο αξιόπιστη δοκιμή παίρνει δέκα δευτερόλεπτα: αποσυνδέστε το καλώδιο δικτύου και συνεχίστε να εργάζεστε.

Το επιχείρημα δεύτερης τάξης

Η κυριαρχία παρουσιάζεται συνήθως ως αμυντική απαίτηση, ένα πλαίσιο προς συμπλήρωση. Δίπλα της υπάρχει ένα εμπορικό επιχείρημα που βαραίνει περισσότερο σε έναν οικονομικό διευθυντή παρά σε έναν υπεύθυνο ασφάλειας.

Μια εγκατάσταση που εκτελεί τοπικά μοντέλα στο υλικό του ίδιου του πελάτη, με τα μοντέλα αντικαταστάσιμα, δεν έχει έκθεση στην τιμολόγηση, τη διαθεσιμότητα ή τους όρους ενός μόνο προμηθευτή τεχνητής νοημοσύνης. Ο προμηθευτής μπορεί να τριπλασιάσει τις τιμές του, να αλλάξει την πολιτική αποδεκτής χρήσης, να αποχωρήσει από την αγορά ή να υποβληθεί σε περιορισμό εξαγωγών, και η εγκατάσταση συνεχίζει να λειτουργεί ακριβώς όπως πριν.

Για μια δημόσια αρχή που σχεδιάζει προϋπολογισμό πέντε ετών, αυτό δεν είναι αφηρημένο όφελος. Είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα προβλέψιμο κόστος και σε μια εξάρτηση από μια εμπορική σχέση που κανείς στην υπηρεσία δεν ελέγχει.

Εκεί όπου το επιχείρημα του νέφους είναι πράγματι σωστό

Τίποτα από αυτά δεν καθιστά αθέμιτη την εγκατάσταση σε νέφος. Όπου μια υπηρεσία επιτρέπεται να τοποθετήσει δεδομένα κατασχεμένης συσκευής σε τρίτο και έχει αποφασίσει ότι το αποδέχεται, η φιλοξενούμενη υποδομή λειτουργεί συχνά καλύτερα από εκείνη ενός μικρού εργαστηρίου, και το κόστος είναι συνήθως χαμηλότερο.

Η αποτυχία δεν είναι η επιλογή του νέφους. Η αποτυχία είναι ένα προϊόν που προσφέρει μόνο αυτή, και πωλείται σε μια αγορά όπου μεγάλο μερίδιο αγοραστών δεν μπορεί δομικά να πει ναι. Αυτός ο περιορισμός δεν πρόκειται να χαλαρώσει, και ένα εργαστήριο που δεν μπορεί να τοποθετήσει τεκμήρια σε περιβάλλον τρίτου δεν είναι στενή αγορά. Στην Ευρώπη είναι το μεγαλύτερο μέρος της αγοράς.