Η αναζήτηση με λέξεις-κλειδιά χάνει την κωδικοποιημένη γλώσσα, που είναι η καθημερινή πραγματικότητα της εργασίας ναρκωτικών

Κάθε μονάδα ναρκωτικών έχει μια λίστα λέξεων-κλειδιών. Την έγραψε κάποιος καλός, λειτουργεί, και είναι ξεπερασμένη.

Όχι γιατί κάποιος την παραμέλησε. Γιατί το λεξιλόγιο που περιγράφει είναι ενεργά αντιπαραθετικό. Οι άνθρωποι που το χρησιμοποιούν αλλάζουν όρους όταν υποψιάζονται ότι ένας όρος είναι γνωστός, χρησιμοποιούν διαφορετικούς όρους σε διαφορετικές ομάδες και διαφορετικές περιοχές, και μεγάλο μέρος του νοήματος μεταφέρεται από το πλαίσιο και όχι από κάποια λέξη.

Αυτή είναι η καθημερινή εργασιακή πραγματικότητα της έρευνας ναρκωτικών, διακίνησης και οργανωμένου εγκλήματος, και εκθέτει κάτι δομικό για το πώς έχει χτιστεί η εγκληματολογική αναζήτηση.

Τι μπορεί το ακριβές ταίριασμα και τι δεν μπορεί

Η αναζήτηση με λέξεις-κλειδιά απαντά εξαιρετικά καλά σε μία ερώτηση: εμφανίζεται αυτή η ακριβής συμβολοσειρά. Αυτό είναι πράγματι πολύτιμο. Είναι γρήγορη, είναι εξαντλητική μέσα στο πεδίο της, είναι ντετερμινιστική, και όταν ψάχνετε έναν αριθμό τηλεφώνου, ένα IBAN, ένα συγκεκριμένο όνομα ή ένα γνωστό ψευδώνυμο, τίποτα δεν την ξεπερνά.

Ο περιορισμός είναι ότι μπορεί να βρει μόνο ό,τι είχατε ήδη σκεφτεί. Κάθε αστοχία είναι σιωπηλή. Μια αναζήτηση που επιστρέφει μηδέν αποτελέσματα δείχνει ίδια είτε ο όρος απουσιάζει είτε ήταν παρών σε μορφή που δεν είχατε προβλέψει.

Στην πράξη, οι αστοχίες έρχονται από τέσσερις κατευθύνσεις. Συνώνυμα και αργκό, που διαφέρουν περιφερειακά και εξελίσσονται. Σκόπιμη αντικατάσταση, όπου μια συνηθισμένη λέξη φέρει συγκεκριμένο νόημα μέσα σε μια ομάδα. Ορθογραφία, συμπεριλαμβανομένου του μεταγραμματισμού, της σκόπιμης ανορθογραφίας και της αυτόματης διόρθωσης. Και νόημα που μεταφέρεται εξ ολοκλήρου από το πλαίσιο, όπου τίποτα στην πρόταση δεν θα εμφανιζόταν ποτέ σε καμία λίστα.

Αυτή η τελευταία κατηγορία είναι εκείνη που καμία λίστα λέξεων-κλειδιών δεν μπορεί ποτέ να καλύψει, και είναι συνηθισμένη. Ένα μήνυμα που λέει «όπως την προηγούμενη φορά, έλα μόνος» είναι ενδεχομένως καθοριστικό και δεν περιέχει κανέναν αναζητήσιμο όρο.

Τι προσθέτει η αναζήτηση κατά νόημα, και τι κοστίζει

Η αναζήτηση κατά νόημα ταιριάζει στο νόημα και όχι στους χαρακτήρες. Ένα ερώτημα για το να κανονιστεί μια συνάντηση ανακτά μηνύματα για το να ιδωθεί κάποιος με κάποιον, να περάσει, το συνηθισμένο μέρος, ή το να είναι κοντά το Σάββατο, είτε εμφανίζεται στο μήνυμα κάποια λέξη του ερωτήματος είτε όχι.

Το κόστος είναι η ακρίβεια. Η ανάκτηση κατά νόημα θα επιστρέψει με βεβαιότητα πράγματα που είναι θεματικά όμοια και ανακριτικά άσχετα, και δεν έχει καμία έννοια του ακριβούς, πράγμα που την κάνει αδύναμη ακριβώς στα ερωτήματα στα οποία η αναζήτηση με λέξεις-κλειδιά είναι καλύτερη. Ζητήστε της έναν συγκεκριμένο αριθμό τηλεφώνου και μπορεί να λάβετε αρκετούς εύλογους αριθμούς.

Οι δύο προσεγγίσεις αποτυγχάνουν λοιπόν σε αντίθετες κατευθύνσεις. Η μία χάνει πράγματα που είναι εκεί. Η άλλη επιστρέφει πράγματα που δεν είναι σχετικά. Η επιλογή ανάμεσά τους είναι κακή ανταλλαγή, και ο λόγος που έχει παρουσιαστεί ως επιλογή είναι κυρίως ότι οι δύο χτίστηκαν ως χωριστά προϊόντα.

Η εκτέλεση και των δύο είναι η προφανής απάντηση

Η εκτέλεση ακριβούς ανάκτησης και ανάκτησης κατά νόημα μαζί, και η συγχώνευση των αποτελεσμάτων, σας δίνει εξαντλητικότητα όπου ο όρος είναι γνωστός και εμβέλεια όπου δεν είναι. Δίνει επίσης στον εξεταστή κάτι χρησιμότερο από μία ταξινομημένη λίστα: έναν τρόπο να δει ποια αποτελέσματα ήρθαν από πού.

Δύο προσθήκες έχουν μεγαλύτερη σημασία από την ίδια τη συγχώνευση.

Επέκταση ερωτήματος. Αυτόματη διεύρυνση της αναζήτησης σε συγγενές λεξιλόγιο, ώστε ένα ερώτημα για έναν όρο να ανακτά και τις παραλλαγές του, τις αργκοτικές μορφές του και τις αντικαταστάσεις που χρησιμοποιούνται στη θέση του. Εδώ ανήκει η συσσωρευμένη γνώση ενός ανακριτή. Όχι σε μια στατική λίστα που φθίνει, αλλά σε κανόνες επέκτασης που μπορούν να συντηρούνται, να έχουν εκδόσεις και να μοιράζονται ανάμεσα σε μονάδες.

Πεδίο. Το ίδιο ερώτημα σημαίνει διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικά επίπεδα. Σε μια ολόκληρη υπόθεση είναι διαλογή. Μέσα σε μία σφραγίδα είναι εξέταση. Μέσα σε μία συνομιλία είναι ανάγνωση. Ένας εξεταστής χρειάζεται να κινείται ανάμεσά τους χωρίς να ξαναχτίζει το ερώτημα.

Δύο πράγματα για τα οποία αξίζει προσοχή

Η αναζήτηση κατά νόημα εισάγει έναν τρόπο αποτυχίας που η αναζήτηση με λέξεις-κλειδιά δεν έχει, και αξίζει να ονομαστεί.

Μια εξαντλητική αναζήτηση με λέξεις-κλειδιά πάνω σε ένα καθορισμένο σύνολο μπορεί να περιγραφεί με ακρίβεια σε μια αναφορά: αυτός ο όρος, αυτό το πεδίο, τόσες εμφανίσεις. Μια αναζήτηση κατά νόημα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί με τον ίδιο τρόπο. Δεν υπάρχει καθαρή διατύπωση του τι δεν επέστρεψε, και ένας εξεταστής που λέει ότι αναζήτησε τεκμήρια μιας συνάντησης έχει κάνει πολύ πιο ασαφή ισχυρισμό από έναν που λέει ότι αναζήτησε μια συγκεκριμένη συμβολοσειρά.

Η πρακτική απάντηση είναι ότι η αναζήτηση κατά νόημα είναι εργαλείο για την εύρεση ενδείξεων, όχι για ισχυρισμούς εξαντλητικότητας. Ό,τι φέρνει στην επιφάνεια διαβάζεται, επαληθεύεται έναντι της πηγής και αναφέρεται με τους δικούς του όρους. Η διαδρομή που το βρήκε δεν είναι το τεκμήριο.

Το δεύτερο είναι ότι ένα μήνυμα που σημαίνει κάτι μέσα στο πλαίσιο είναι ερμηνεία, και η ερμηνεία είναι δουλειά του εξεταστή και του δικαστηρίου, όχι του λογισμικού. Ένα σύστημα που φέρνει στην επιφάνεια ένα νήμα επειδή μοιάζει με κανονισμό συνάντησης έχει κάνει κάτι χρήσιμο. Ένα σύστημα που αναφέρει ότι κανονίστηκε συνάντηση έχει υπερβεί το όριό του, εκτός αν παραδίδει τα ακριβή μηνύματα και αφήνει έναν άνθρωπο να αποφασίσει.

Γι’ αυτό κάθε αποτέλεσμα και κάθε δήλωση του βοηθού πρέπει να φέρει την εγγραφή πίσω της, και γι’ αυτό ένα κλικ πρέπει να φέρνει τον εξεταστή στην αρχική γραμμή. Η αξία της εμβέλειας κατά νόημα είναι ότι βρίσκει το νήμα που κανείς δεν γνώριζε ότι έπρεπε να αναζητήσει. Η επαλήθευση είναι αυτό που κάνει αυτό το εύρημα χρησιμοποιήσιμο μετά.