Όγκος πολυμέσων σε υποθέσεις προστασίας ανηλίκων: τι μπορεί η διαλογή και τι δεν μπορεί

Είναι δύσκολο θέμα να γραφτεί από τη θέση ενός προμηθευτή, και υπάρχει μια εκδοχή του που δεν πρέπει να γραφτεί καθόλου: η εκδοχή που αντιμετωπίζει τον πόνο σε αυτές τις υποθέσεις ως ευκαιρία προώθησης, ή που προβάλλει ακρίβεια ανίχνευσης την οποία κανείς δεν μπορεί να τεκμηριώσει.

Αυτό το κείμενο είναι λοιπόν σκόπιμα στενό. Αφορά την αριθμητική της εξέτασης πολυμέσων, το τι αλλάζει πράγματι η αυτοματοποιημένη διαλογή, και το τι δεν αλλάζει.

Η αριθμητική

Μία κατασχεμένη συσκευή κρατά συνήθως δεκάδες χιλιάδες εικόνες και αρχεία βίντεο. Μια υπόθεση με αρκετές συσκευές φτάνει σε εξαψήφιο αριθμό χωρίς να είναι ασυνήθιστη. Έρευνες που αφορούν δίκτυα διανομής μπορούν να περιλαμβάνουν αισθητά περισσότερα.

Η ανθρώπινη εξέταση αυτού του όγκου είναι αργή από ανάγκη. Είναι αργή γιατί απαιτεί προσοχή, γιατί απαιτεί κρίση για υλικό που είναι συχνά ασαφές στα όρια, και γιατί οι άνθρωποι που την κάνουν δεν μπορούν να την αντέξουν για μεγάλα διαστήματα. Οι καλά οργανωμένες μονάδες περιορίζουν σκόπιμα τον χρόνο έκθεσης. Αυτό το όριο δεν είναι αναποτελεσματικότητα, είναι μέτρο υγείας στην εργασία, και κάθε υπολογισμός που αντιμετωπίζει τις ώρες εξέτασης ως ελαστικές είναι λάθος πριν καν αρχίσει.

Ο περιορισμός λοιπόν δεν είναι ο όγκος από μόνος του. Είναι ο όγκος απέναντι σε μια προσφορά ωρών εξέτασης που έχει σκόπιμα και ορθά ανώτατο όριο.

Τι αλλάζει πράγματι η αυτοματοποίηση

Η ευρετηρίαση πολυμέσων κατά περιεχόμενο επιτρέπει την αναζήτηση της συλλογής κατά αυτό που περιέχει και όχι μόνο κατά όνομα αρχείου, χρονοσφραγίδα ή hash. Αυτό αλλάζει τρία πράγματα συγκεκριμένα.

Σειρά. Ένας εξεταστής που διατρέχει το υλικό με σειρά που ενημερώνεται από το περιεχόμενο είναι πιθανότερο να βρει νωρίς αυτό που έχει σημασία. Σε υποθέσεις όπου η γρήγορη αναγνώριση ενός θύματος αλλάζει το τι ακολουθεί, η σειρά δεν είναι κέρδος αποδοτικότητας, είναι αποτέλεσμα.

Αφαίρεση. Μεγάλα μέρη μιας συλλογής πολυμέσων σε οποιαδήποτε συσκευή είναι ταπετσαρίες, προσωρινές μνήμες εφαρμογών, μιμίδια, στιγμιότυπα οθόνης και ληφθέντα αρχεία. Η αφαίρεσή τους από την ουρά εξέτασης έχει χαμηλό κίνδυνο και είναι σημαντικό κλάσμα του όγκου.

Σύνδεση. Συνημμένα που δένονται πίσω στις συνομιλίες που τα μετέφεραν, και η απαλοιφή διπλοτύπων έναντι υλικού που έχει ήδη ιδωθεί, μετατρέπουν έναν επίπεδο σωρό αρχείων σε κάτι με δομή. Το να γνωρίζει κανείς σε ποιο νήμα έφτασε μια εικόνα είναι συχνά πιο κατατοπιστικό από την ίδια την εικόνα.

Δύο από αυτά τα τρία δεν απαιτούν από το λογισμικό καμία κρίση για το περιεχόμενο του υλικού, και αυτό αξίζει να σημειωθεί, γιατί φέρουν το μεγαλύτερο μέρος του πρακτικού οφέλους.

Τι δεν αλλάζει η αυτοματοποίηση

Δεν αφαιρεί τον εξεταστή από τον βρόχο, και δεν μειώνει το μέτρο αυτού που απαιτεί ένα δικαστήριο.

Κάθε σύστημα που ταξινομεί υλικό λειτουργεί σε έναν τομέα όπου οι κατηγορίες είναι νομικά ορισμένες, ειδικές για τη δικαιοδοσία, και αμφισβητούμενες στα όρια. Η εκτίμηση ηλικίας από μια εικόνα δεν είναι αξιόπιστη στο εύρος που έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Το πλαίσιο καθορίζει συχνά τον χαρακτήρα μιας εικόνας με τρόπους που τίποτα στα εικονοστοιχεία δεν δείχνει.

Ένας προμηθευτής που προβάλλει έναν αριθμό ακρίβειας για αυτό το έργο προβάλλει έναν ισχυρισμό που δεν αντέχει σε αντεξέταση, γιατί το μέτρο σύγκρισης από το οποίο προήλθε δεν είναι ο πληθυσμός μιας πραγματικής υπόθεσης, και οι κατηγορίες που χρησιμοποίησε δεν είναι αυτές που χρησιμοποιεί το νομοθέτημα.

Η ειλικρινής διατύπωση είναι λοιπόν ότι η αυτοματοποιημένη διαλογή αλλάζει τη σειρά και το μέγεθος της ουράς εξέτασης. Ο προσδιορισμός του τι είναι το υλικό παραμένει ανθρώπινη και νομική κρίση, και η δουλειά του λογισμικού είναι να κάνει δυνατή την εργασία του ανθρώπου και όχι να την αναλάβει εκ των προτέρων.

Το ταίριασμα hash, και τα όριά του

Το ταίριασμα hash γνωστών αρχείων παραμένει το πιο αξιόπιστο εργαλείο για αυτή την εργασία και το λιγότερο συζητημένο, πιθανώς γιατί δεν έχει καμία λάμψη. Όπου το υλικό ταιριάζει με ένα γνωστό σύνολο, η αναγνώριση είναι ακριβής και υπερασπίσιμη με τρόπο που κανένα εκπαιδευμένο σύστημα δεν είναι.

Ο περιορισμός του είναι εξίσου σαφής. Βρίσκει μόνο ό,τι έχει ήδη ιδωθεί και καταλογογραφηθεί. Νέο υλικό, υλικό που κωδικοποιήθηκε ξανά και οτιδήποτε παρήχθη τοπικά δεν θα ταιριάξει, και το υλικό που παρήχθη τοπικά είναι συχνά το πιο επείγον, γιατί μπορεί να δείχνει βλάβη σε εξέλιξη.

Αυτό είναι το κενό που καλύπτει η ανάκτηση κατά περιεχόμενο, και αξίζει να είμαστε ακριβείς ως προς τον ισχυρισμό. Δεν αναγνωρίζει υλικό ως παράνομο. Φέρνει στην επιφάνεια υλικό που μοιάζει με μια περιγραφή, ώστε ένας άνθρωπος να το κοιτάξει νωρίτερα από ό,τι θα το έκανε αλλιώς.

Τι να ρωτήσετε έναν προμηθευτή

Αν αξιολογείτε οποιοδήποτε εργαλείο που ισχυρίζεται δυνατότητα διαλογής πολυμέσων, οι χρήσιμες ερωτήσεις είναι στενές.

Ρωτήστε τι συμβαίνει στο υλικό: αν κάτι από αυτό φεύγει από την υποδομή σας σε οποιοδήποτε σημείο, και για την ευρετηρίαση. Για αυτή την κατηγορία υπόθεσης, μια απάντηση που περιλαμβάνει υπηρεσία τρίτου είναι συνήθως το τέλος της συζήτησης, και έτσι πρέπει.

Ρωτήστε τι ισχυρίζεται το σύστημα ότι προσδιορίζει, και τι απλώς κατατάσσει. Είναι διαφορετικά, και οι προμηθευτές τα θολώνουν.

Ρωτήστε τι βλέπει ο εξεταστής. Ένα εργαλείο που παρουσιάζει μια απόφαση καλεί τον εξεταστή να την επιβεβαιώσει. Ένα εργαλείο που παρουσιάζει ταξινομημένο υλικό και αφήνει τον εξεταστή να αποφασίσει κάνει την ίδια αριθμητική χωρίς να δανείζεται την εξουσία του εξεταστή.

Ρωτήστε για την έκθεση. Το αν η διεπαφή μπορεί να παρουσιάσει το υλικό με τρόπο που μειώνει την περιττή έκθεση και παραμένει αρκετή για την κρίση που πρέπει να γίνει είναι πραγματικό ερώτημα προϊόντος, και ένα στο οποίο οι μονάδες δίνουν μεγαλύτερη σημασία από όση περιμένουν οι περισσότεροι προμηθευτές.

Η δέσμευση

Το VERA ευρετηριάζει τα πολυμέσα ώστε να μπορούν να αναζητηθούν κατά περιεχόμενο, και ο Βοηθός μπορεί να κληθεί να αναζητήσει συγκεκριμένα στοιχεία. Όλα εκτελούνται στην υποδομή του ίδιου του πελάτη, εκτός σύνδεσης, και κανένα υλικό δεν φεύγει από το δίκτυο σε κανένα σημείο.

Δεν δημοσιεύουμε αριθμό ακρίβειας ανίχνευσης, και δεν θα το κάνουμε, γιατί δεν μπορούμε να τεκμηριώσουμε έναν μπροστά σας, στα δικά σας δεδομένα. Αν αυτό απαιτεί η αξιολόγησή σας, προτιμούμε να το πούμε στην αρχή παρά να φανεί στη μέση.